فهرست اصلي

تبادل لوگو

نويسندگان

آرشيو ماهانه

آرشيو موضوعي

دوستان

یک مشت دروغ درباره الی

اصغر فرهادی را همه با داستان یک شهر میشناسیم بعد از آن با شهر زیبا و چهار شنبه سوری و همچنین فیلمنامه ی دایره زنگی به همراه همسرش پریسا بخت آور.

این چند فیلم ومجموعه به راحتی میتواند اعتباری برای کارگردانش رقم بزند ولی فرهادی با یک حرکت کاری کرد که ازاین پس وی را به عنوان کارگردان (درباره الی )بشناسند.

علت مورد توجه قرار گرفتن درباره الی در نزد منتقدان وداوران جشنواره های داخلی و خارجی را شخصا فقط ریزه کاری های به شدت ماهرانه کارگردان میدانم وعلت توجه مردم به آن را حضور شخص  گلشیفته فراهانی میدانم و حوادث حاشیه ای وپیرامون آن چراکه هنگام اکران وپخش تریلر مجموعه دروغها(ریدلی اسکات) با بازی گلشیفته فراهانی فیلم دیوار با هنرنمایی وی بر روی پرده اکران قرار داشت وحتی زمزمه های خاتمه اکران فیلم هم به گوش رسید ولی تنها فیلمی که بعد از هالیوودی شدن گلشیفته فراهانی هنوز در نوبت اکران بود درباره الی بود واین موضوع سبب شد تا شایعه هایی مبتنی بر توقیف فیلم و... (فقط به خاطر بازی گلشیفته) مطرح شود.

از سوی دیگر شرکت این فیلم در جشنواره فیلم برلین و جایزه خرس نقره ای که برای خود دست وپا کرد توجه همگان را بیش از پیش به خود جلب کرد.

ولی شانسی که فرهادی آورد (به نظر من) نزدیکی انتخابات ودستخوش شدن خیلی چیزها به این رویداد بود که فیلم فرهادی نیز از این قائده منتثنی نشد و واکنشهای تبلیغاتی رئیس جمهور نهم  به گونه ای بود که جواد شمقدری از قول احمدی نژاد خواستار رسیدگی به مشکل اکران این فیلم شد.

بنده عوامل فوق را سبب مورد توجه قرار گرفتن درباره الی میدانم.

بررسی محتوایی فیلم:

فیلم با یک موج شادی وسرخوشی استارت میزند که در عین حال ملموس بودن این شادی ها و شوخی ها بیننده را مجذوب میکند. یک صمیمیتی در داستان بین شخصیت ها هست که دلیل همزاد پنداری مخاطب با شخصیت ها است.سپیده (گلشیفته فراهانی) که الحق پیچیده ترین شخصیت داستان است با دروغ ها و پنهانکاری های ناخواسته وخواسته اش روند داستان را تایین وتغییر میدهد.در کل، داستان حرف تازه ای ندارد و محوریت داستان یک موضوع کاملا پیش پا افتاده و معمولی هست و این بازی ها وکارگردانی و عوامل زیربط هستند که جانمایه کار را میسازند و بنده به شدت با سخنان بعضی از منتقدان که میگویند با اکران درباره الی فصل نوین سینمای ایران در حرکت است مخالفم زیرا فیلمهای خیلی بهتر از درباره الی مانند هامون و... نیز قبلا در سینمای ایران ساخته شده اند.

دروغ یک اصل غیر قابل انکار در این فیلم است که با  دروغ اولیه سپیده آغاز و با دروغ مبهم سپیده به نامزد الی (صابر ابر) به اتمام میرسد.حال این دروغ آخر که سر منشع همه چرا های مخاطب بعد از دیدن فیلم است جای بسی تامل دارد و این سوال مطرح میشود که : (گفته ی سپیده به دیگران که الی با اصرار بسیار زیاد من و علی رغم  عدم میل باطنی اش به خاطر نامزدش ،حاضر به این سفر وآشنایی با احمد شد) دروغ بوده یا گفته ی آخر سپیده خطاب به نامزد الی که(الی هیچ یادی از نامزدش نکرد وبی هیچ چون و چرایی دعوت سپیده را قبول کرد وحاضر شد با احمد آشنا شود) دروغ است  که به نظر بر میآید گفته ی آخر سپیده به نامزد الی دروغ باشد چرا که در صحنه ای از فیلم، الی در حال آماده شدن است ومیخواهد به تهران برود که با مخالفت سپیده روبرو میشود و الی خطاب به سپیده میگوید :((مگه از اول قرارمون یک روز نبود؟ توکه میدونی برای چی باید برم) ودقیقا این جمله را سپیده در اعترافاتش برای بقه تعریف میکند که(با الی قرار گذاشتیم حد اقل فقط یک روز با ما بیاد شمال) واین  دلیل صحت اعترافات سپیده برای دیگران است.

 و از  سوی دیگر گفته های الی ونگرانی اش برای بازگشت به تهران در صحنه یاد شده  هیچ شباهتی به گفته های سپیده برای نامزد الی ندارد. این (چرا) برای من هنوز وجود دارد که علت این دروغهای سپیده برای چه است؟

بازی یازیگران:

ما در این فیلم با بازی های خیلی روان روبرو هستیم که در صدر این ها (گلشیفته فراهانی) و(صابر ابر) هستند والبته بقیه بازیگران هم بالتبع بازی خوبی به جا گذاشته اند ولی بنده موافق بازی مانی حقیقی نبوده ونیستم البته نه این که در کل با بازی اش مخالف باشم بلکه انتخاب او برای نقشی که باید همسر سپیده که به خصوص بازیگر آن گلشیفته فراهانی باشد را مناسب نمیدانم وعلت ان هم سن بالای مانی حقیقی نسبت  به بقیه جوانان همسن وسال هم در این فیلم میدانم.

ولی بازی صابر ابر که  به واقع قابل ستایش است را نباید دست کم بگیریم.صابر ابر که با مجری برنامه رنگین کمان با نام (عمو نیما) به مردم شناخته شد و با دایره زنگی کاندیدای دریافت سیمرغ شد حالا برایش در فیلم درباره الی در تیتراژ (و) میگذارند.

برسی فنی:

ریزه کاری هایی که فرهادی در شکل گیری شخصیت ها  به کار میبرد نقطه ی عطف این فیلم است و به گونه ای ماهرانه صمیمیت شخصیت ها به نمایش گذاشته شده  که این نشعت از روابط 75 روزه بازیگران با همدیگر میگیرد به این گونه که در طول فیلم برداری هر 2-3 بازیگر با هم ،هم اتاق بودند واین در روابط پشت صحنه آنها اثر گذاشته و بالتبع در بازی آنها مثمر ثمر بوده است.

به شخصه با فیلم برداری این کار موافق نیستم واصولا با فیلمبرداری (دوربین روی دست) رابطه جالبی ندارم چرا که معتقدم این کار به اصطلاح هنری به لحاظ کیفی به کار لطمه میزند و مخاطب که بنده وشما باشیم روبه شدت در هنگام تماشای فیلم اذیت میکند مخصوصا در این فیلم با لرزشهای متعدد دوربین روبرو بودیم که این مخاطب را ناخوشنود میکند و این چیزی بود که در فیلمهایی نظیر سنتوری  و... به صورت نا محسوس قابل رویت بود ولی الحق صحنه بادبدک بازی الی بسیار ماهرانه فیلمبرداری شده بود.

از دکوپاژ و طراحی صحنه نیز  نمیتوان گذشت که به واقع برایشزحمت کشیده شده بود.

هرگونه برداشت از این مطلب  وکپی آن در هر وبسایت و وبلاگ با ذکر نام  این وبلاگ بدون مانع میباشد  واز قانون کپی رایت آزاد است.

نوشته شده در یکشنبه چهاردهم تیر 1388 ساعت 13:55 توسط حسین
[ ] | مطالب مرتبط ( سينمايي ) | لينک ثابت

آمار و امکانات

                افراد آنلاين:     تعداد بازديدهاي کل: